Outrage! Αγανάκτηση! Indignation!

24grammata.com/ αγγλικά/ γαλλικά

Τρίγλωσσο κείμενο: αγγλικά. ελληνικά, γαλλικά

γράφουν: English: Vion
Ελληνικά: Κρυσταλλία
Français: Frédérique

The Paradox:
German Finance Minister Wolfgang Schaeuble, in a letter to the European Commission, the European Central Bank (ECB), the International Monetary Fund (IMF) and 17-member Eurozone, appealed for a restructuring of Greek debt within the context of a planned second bailout. Schaeuble warned of “possible Greek bankruptcy” if the Greek government did not receive a second rescue package -this just four days after the release of a promotional government video extolling the “largely successful 20 month mission in restructuring the Greek economy and avoiding bankruptcy”.
The European economic model differs from that of the U.S. in that it is based in competition between Member states rather than unity. A “two-speed” economy has become increasingly evident, with Germany enjoying unprecedented economic growth as a majority of Member states struggle.
The people of Spain, the twelfth largest economy in the world, have become outraged with their leadership, blaming the bailout of banks, mismanagement and corruption within the system for the crisis. Protesters are demanding more democracy, a new electoral law and an end to political corruption and social program cuts. The Movimiento 15-M e Indignados and ¡Democracia Real YA! (Real Democracy Now!) movements are gaining momentum, a protest which Greece has quickly adopted and adapted to its own harsh reality, a crisis far more severe than that of Spain:
The Unimaginable:
The Greek people are being told that they must pay for the poor judgment, corruption and mistakes of the past 30 years as the country receives loans on such a mammoth scale that it staggers the imagination.
Greece’s debt currently exceeds 350 billion Euros. This figure, divided by the latest available 2010 estimate of Greece’s population, indicates a debt exceeding 30,000 Euros for each and every man woman and child in the country!
As even this unimaginable, impossible sum of money disappears into uncertain oblivion, swallowed up into the rusty cogs of outdated infrastructures, Greece is in a desperate move to sell off national assets: an immediate 10 – 16% sale of telecommunications company OTE, to Deutsche Telekom, 17% of the Public Power Corporation, 34% of Hellenic Postbank, 75% of the Piraeus and Thessaloniki Port Authorities, as well as an undetermined percentage of the government’s holding in Athens airport are now approved, but with exact details and timing of these sales remaining vague.
We cannot help but question the direction of our leadership and the feasibility of these demands.
An ongoing discussion in some political circles describes Greece’s exit from the Eurozone: an unthinkable, absurd and probably prohibited move which would entail certain and immediate bankruptcy for Greece, as well as economic disaster for the entire E.U. (Greece would then of course have no way to pay back her colossal debt, and that debt would not grow any smaller with time).
The tragic mistakes of short-sighted and reckless leaders are being paid for in a currency of shattered lives of the very people who elected them!
In conclusion, the most difficult and important part of any revolution is to right those wrongs: to replace a failed system with a successful one. It’s easy to denounce bad systems and say “down with this” and “down with that”, intelligent, meaningful protest coupled with a creative vision for the future is a necessary first step, but Greece’s greatest challenge will be a monumental task of replacing these systems with something truly better.
The Greek character has always been strong in ingenuity and these are no times to waste that resource with empty politics and false dreams.

Το παράδοξο:
Ο Γερμανός υπουργός οικονομικών Wolfgang Schäuble, σε επιστολή του προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ), το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ) και τα 17 μέλη της ευρωζώνης, απηύθυνε έκκληση για την αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους στο πλαίσιο της προγραμματισμένης δεύτερης παροχής διάσωσης. Ο Schäuble προειδοποίησε για «πιθανή πτώχευση της Ελλάδας» σε περίπτωση που η ελληνική κυβέρνηση δεν θα λάμβανε δεύτερο πακέτο διάσωσης – και όλα αυτά μόνο τέσσερις ημέρες μετά την δημοσίευση ενός βίντεο προώθησης του κυβερνητικού έργου εξυμνώντας την «ευδόκιμη 20μηνη αποστολή αναδιάρθρωσης της ελληνικής οικονομίας και την αποφυγή της πτώχευσης».
Το ευρωπαϊκό οικονομικό πρότυπο διαφέρει από αυτό των ΗΠΑ στο ότι βασίζεται σε ανταγωνισμό μεταξύ των κρατών μελών αντί στην ενότητά τους. Μια οικονομία «δύο ταχυτήτων» κάνει ολοένα και πιο ισχυρή την παρουσία της. Η Γερμανία απολαμβάνει μια οικονομική ανάπτυξη χωρίς προηγούμενο, καθώς η πλειοψηφία των κρατών μελών αγωνιούν.
Ο λαός της Ισπανίας, της δωδέκατης μεγαλύτερης οικονομίας στον κόσμο, έχει εξοργισθεί με την ηγεσία του κατηγορώντας τη διάσωση των τραπεζών, την κακοδιαχείριση και τη διαφθορά του συστήματος για την κρίση. Οι διαδηλωτές ζητούν περισσότερη δημοκρατία, έναν νέο εκλογικό νόμο και το τέλος της πολιτικής διαφθοράς καθώς επίσης και των περικοπών κοινωνικών προγραμμάτων. Τα κινήματα Movimiento 15-M e Indignados και ¡Democracia Real YA! (Αληθινή Δημοκρατία Τώρα!) έχουν αποκτήσει μεγάλη δυναμική, ένα είδος διαμαρτυρίας που η Ελλάδα γρήγορα έχει υιοθετήσει και προσαρμόσει στη δική της σκληρή πραγματικότητα, μια κρίση πολύ σοβαρότερη από αυτή της Ισπανίας.
Το παράλογο:
Γνωστοποιείται στον ελληνικό λαό ότι πρέπει να πληρώσει για τις λανθασμένες αποφάσεις, τη διαφθορά και τα λάθη της τελευταίας τριακονταετίας, καθώς η χώρα λαμβάνει δάνεια σε μιαν αστρονομική κλίμακα πέραν κάθε φαντασίας.
Το τρέχον ελληνικό χρέος υπερβαίνει τα 350 δις ευρώ. Αυτός ο αριθμός, διαιρούμενος με την τελευταία διαθέσιμη εκτίμηση του πληθυσμού της Ελλάδας του 2010, δείχνει ένα χρέος που υπερβαίνει τα 30.000 ευρώ για κάθε άνδρα, γυναίκα και παιδί της χώρας!
Καθώς ακόμη και αυτό το απερίγραπτο και απίστευτο χρηματικό ποσό εξαφανίζεται σε αβέβαιη λήθη και καταβροχθίζεται από τα σκουριασμένα γρανάζια ετεροχρονισμένων υποδομών, η Ελλάδα εμπλέκεται σε απελπισμένες κινήσεις πώλησης των εθνικών περιουσιακών στοιχείων: η άμεση πώληση των 10 – 16% της εταιρείας τηλεπικοινωνιών ΟΤΕ, στη Deutsche Telekom, το 17% της Δημόσιας Επιχείρησης Ηλεκτρισμού, το 34% του Ταχυδρομικού ταμιευτηρίου, το 75% των λιμενικών οργανισμών του Πειραιά και της Θεσσαλονίκης, καθώς και ένα απροσδιόριστο ποσοστό της κυβερνητικής συμμετοχής του αερολιμένα της Αθήνας έχουν τώρα εγκριθεί, αλλά ακριβείς λεπτομέρειες και το χρονοδιάγραμμα των πωλήσεων αυτών παραμένουν ασαφείς.
Δεν μπορούμε παρά να αμφισβητήσουμε την κατεύθυνση της ηγεσίας μας και την ικανοποίηση αυτών των απαιτήσεων.
Συνεχιζόμενες συζητήσεις σε κάποιους πολιτικούς κύκλους περιγράφουν την έξοδο της Ελλάδας από τη ευρωζώνη ως εξής: μια αδιανόητη, παράλογη και ενδεχομένως απαγορευμένη κίνηση που θα επέφερε τη σίγουρη και άμεση πτώχευση της Ελλάδας, καθώς και την οικονομική καταστροφή ολόκληρης της Ε.Ε. (Η Ελλάδα τότε φυσικά δεν θα έχει τρόπο να εξοφλήσει το κολοσσιαίο της χρέος, μια οφειλή που δεν πρόκειται να λιγοστέψει με την πάροδο του χρόνου).
Ο απολογισμός για τα τραγικά λάθη κοντόφθαλμων και απερίσκεπτων ηγετών γίνεται υπολογίζοντας  τις κατεστραμμένες ζωές των ίδιων των ψηφοφόρων τους!
Το συμπέρασμα είναι ότι το πιο δύσκολο και σημαντικό μέρος κάθε επανάστασης είναι η διόρθωση των λαθών: η αντικατάσταση ενός αποτυχημένου συστήματος με ένα επιτυχημένο. Η καταγγελία κακών συστημάτων είναι εύκολη λέγοντας «να καταργηθεί αυτό» και «να καταργηθεί το άλλο», η σημαντική διαμαρτυρία σε συνδυασμό με ένα δημιουργικό όραμα για το μέλλον είναι το πρώτο αναγκαίο βήμα, αλλά η μεγαλύτερη πρόκληση της Ελλάδας θα είναι το μνημειώδες έργο της αντικατάστασης αυτών των συστημάτων με κάτι πραγματικά καλύτερο.
Ο Έλληνας χαρακτηριζόταν ανέκαθεν από μια εξαιρετική ευρηματικότητα και οι καιροί δεν μας επιτρέπουν να χαραμίζουμε άλλο το σημαντικό αυτό εφόδιο σε κενές πολιτικές και απατηλά όνειρα.

Le paradoxe

Depuis le début de la crise nous sommes bombardés par les messages contradictoires de personnes supposées responsables de notre avenir national ou européen, à un rythme de plus en plus accéléré.

C’est ainsi que nous avons dû visionner un vidéo promotionnel gouvernemental se félicitant du succès des 20 premiers mois de sa mission de remise en état de l’économie grecque en l’éloignant du spectre de la faillite. Message d’ailleurs largement commenté par les Grecs avec force ironie et sarcasmes.

Quelques jours plus tard le ministre des finances allemand Mr. Wolfgang Schäuble, dans une lettre adressée a la Commission européenne, à la Banque Centrale BCE, au Fonds Monétaire International (FMI) et aux membres de l’eurozone, faisait appel à l’adoption d’une restructuration de la dette grecque dans le contexte du nouveau programme d’aide à la Grèce en vue d’éviter sa faillite.

Le modèle économique européen diffère de celui des États-Unis, étant basé sur la compétition entre des Etats membres plutôt que sur l’égalité du développement. Il est évident que nous assistons à une économie à deux vitesses avec l’Allemagne en tête, jouissant d’une croissance spectaculaire alors qu’une grande partie des membres de l’Union souffrent d’une situation économique pénible.

Le peuple d’Espagne (douzième économie mondiale) est outré par l’incompétence de ses dirigeants et accusent le financement des banques par le budget national, la mauvaise gérance, la corruption et le chômage d’être responsables de la crise. Il demande plus de démocratie, une nouvelle loi électorale et l’arrêt des restrictions pesant sur les programmes sociaux. « Movimiento 15-M e Indignados » et « ¡Democracia Real YA! » (Véritable démocratie maintenant) sont des mouvements citoyens qui gagnent de l’importance. Ces manifestations ont vite été adoptées par les Grecs et adaptées à leur propre rude réalité. Les manifestations d’Indignés ont même dépassé celles d’Espagne en volume et en durée pour dénoncer les vrais coupables d’une crise beaucoup plus grave que l’espagnole. Et tandis que les Indignés Espagnols lèvent leur camp de la Piazza del Sol, se préparant à un autre genre de protestation, les Indignés Grecs n’ont pas encore atteint le summum de leurs rassemblements à l’échelle nationale. Ils comptent bien y arriver le Mercredi 15, Juin, 2011, jour de grève générale.


Les contribuables Grecs sont appeler à rembourser une dette mammouth difficile à concevoir, contractée durant les 30 dernières années par des gouvernements timorés, craignant le coût électoral, fermant les yeux sur la corruption et responsables d’erreurs et de passivité désastreuses et surtout incapables d’arrêter l’augmentation exponentielle du déficit. La dette grecque dépasse actuellement 350 milliards d’Euros. Cette somme divisée par le nombre de Grecs au recensement 2010 revient à € 30.000 par citoyen (femmes, hommes, enfants) !

De nouvelles restrictions draconiennes sont imposées à toutes les générations, tant dans le secteur public que dans le secteur privé, que dans le social, avec un pouvoir d’achat diminuant à vue d’œil. Mais le résultat de tous ces sacrifices est dérisoire et voué à disparaitre (comme les précédents) dans un gouffre à fond perdu.

Il faudra donc se résoudre à vendre des sociétés et organismes nationaux pour rassurer nos préteurs, diminuer notre déficit pour recevoir la prochaine tranche de prêt. Il s’agit de vendre de 10 à 16% de la compagnie nationale de télécommunications (OTE) à Deutsche Telekom, 17% de la société d’Electricité (ΔΕΗ), 34% de la Banque Postale, 75% de la gestion portuaire du Pirée et de Thessaloniki ainsi qu’un pourcentage encore indéterminé de l’aéroport d’Athènes et d’un grand nombre d’autres sociétés. Sans que les dates en aient encore été fixées, le rythme de ces ventes devra être rapide. On parle d’une cession par semaine jusqu’à la fin de l’année ! Tout citoyen raisonnable ne peut s’empêcher de se soucier de la justesse et de la faisabilité de ces décisions et encore plus de la capacité de nos dirigeants de négocier les termes de ces engagements. Que dire du tsunami de chômage qui va en résulter ? Car la raison majeure de nos déficits tient dans la lourdeur de l’appareil administratif qui, pour devenir performant pour les nouveaux propriétaires, devra être sérieusement « dégraissé ».

Dans tout ce tumulte on entend certaines voix souhaiter la sortie de la Grèce de l’Eurozone : décision impensable, catastrophique (probablement non conforme à nos engagements) qui entraînerait immédiatement et irrémédiablement la faillite de la Grèce et du même coup déclencherait une réaction domino très dommageable à l’économie européenne. La Grèce elle n’aurait plus aucun espoir de rembourser sa dette colossale qui ne diminuerait certainement pas au fil des mois, bien au contraire. Quant à emprunter aux marchés financiers il vaut mieux ne pas y compter !

Les erreurs tragiques de dirigeants irresponsables, affligés d’un manque total de vision nationale d’avenir, doivent maintenant être payées au prix des vies brisées de ceux qui les ont élus.

Pour conclure il ne faut pas oublier que la partie importante d’un changement est de corriger les erreurs précédentes c’est-à-dire de remplacer un système erratique par un nouveau système capable de réussir. Il ne suffit pas de dénoncer les fautes en disant plus de ceci, plus de cela : encore faut-il proposer une vision créative raisonnable pour le futur et ce pour une premier pas. Ensuite viendra le travail monumental du changement radical du fonctionnement de la société grecque, à construire sur des bases meilleures vraiment solides.

Le Grec a toujours été plein de ressources ingénieuses : il lui faut appliquer ces qualités au plus vite car n’y a plus de temps à perdre avec des politiques creuses et des rêves irréalisables.